14-04-08

Hoofdstuk 5 "over dromen"

  131313420_5_QqOROpa, ik vroeg laatst aan een iemand op school; heb jij ook een slimme lieve opa?Hij zei nee, toen zei ik: als je mee leest dan is ie ook een beetje van jou hoor!Hij wil dit wel graag, toen heb ik gezegd dat hij ook alles mag vragen wat hij niet begrijpt. Dat vindt u toch wel goed Opa?
Natuurlijk vind ik dat goed.
Opa, u zei ook laatst tegen mij dat u nog een heleboel kleinkinderen terug moet vinden maar ik wou u eens vragen hoe en waarom opa?
Die stuurt men gewoon op mijn weg en ik moet hen ook verhaaltjes vertellen.
Ja natuurlijk, maar hoe kunt u  ze nou zijn kwijtgeraakt?
Gewoon in de drukte van de massa.
Maar hoe kan dat nou Opa, was u al hier en toen was u ze opeens kwijt?
Verloren onderweg zoals dat altijd gaat.
Zoals in de drukte van een kermis of zo?
Juist, maar dan een helse kermis.
En
zoeken die kleinkinderen nu allemaal ook?
Zeer veel doen dit wel.
Maar als ze niet weten waar u woont, moeten ze wel heel hard zoeken.
Zo gaat dat nu eenmaal, maar dat kan beteren.
Opa, weet u dan ook welke kleinkinderen van u zijn en welke niet?
Die kleinkinderen zijn weer als kinderen met open en zoekende geest, de anderen denken dat ze slim, volwassen en volleerd zijn.
En zijn dat allemaal kleinkinderen van u Opa?
Dat zijn er zo veel dat opa dat niet meer kan bijhouden, dat gebeurt meer met oude opa's.
Maar waar waren dan die papa's en mama's van die kindjes, zijn die ook kwijt geraakt?
Ja, die zijn ook de Weg kwijt geraakt.
En wie gaat die terug vinden dan?
Hun kleinkinderen, als ze opa's wijsheid weer ontdekt hebben.
Dan moeten de kinderen de opa's en oma's terug vinden, kan dat nog wel dan?
Zeker want dat gaat steeds verder en de kinderen zullen elkaar helpen.
Opa, leren die elkaar dan ook herkennen zoals u ze herkent?
Juist, net zoals jij dat nu begint te doen.
Hebben we dan zo'n grote familie Opa en komen die kindjes dan ook allemaal bij ons wonen?
Zeker, maar dat zal dan niet meer op deze wereld zijn.
Reizen die dan met ons mee, verder als de sterretjes Opa?
Zeker, samen in grote groepen.
Allemaal tegelijk? Kom u ze dan ook ophalen als ze de weg niet weten?
Niet allemaal te gelijk maar wel in grote groepen en wij zullen ze komen ophalen want dan zullen we ook al met velen zijn.
En anders komen anderen ze ophalen, zoals bij papa en mama misschien?
Juist, dat heb je weer goed onthouden.
Maar u legt het ook goed uit Opa.
En jij hebt overal goed over nagedacht, anders was je het allemaal al vergeten.
Maar u zei toch ook dat ik er niet te veel over moest denken en studeren, soms lijkt het of ik er van droom Opa, hoe kan dat?
Omdat mensen verder denken terwijl ze slapen en 's morgens worden ze dan soms wakker met nieuwe inzichten.
Is dat dan ook voelen Opa, als je droomt of denkt?
Beide samen.
En mijn stille stemmetje Opa, denkt en droomt die dan ook?
Zeker. Als we wakker zijn denken we gewoonlijk of voelen we soms, maar wat we moeten leren is denken en voelen tegelijkertijd terwijl we wakker zijn.
Kan je alles wat je droomt dan ook herinneren als je wakker bent?
Neen, maar soms weet je dan plots iets dat je moet weten op dat moment zonder dat je weet van waar je die kennis haalt, dat is dan dikwijls iets van die droomkennis die plots naar voorkomt.
Dus eigenlijk leren we terwijl we slapen of dromen, dat is best gek Opa, hoe kan dat nou?
Omdat ons echte denken niet in ons hoofd zit maar wel overal.
Maar kunnen mijn tenen dan ook denken Opa? Dat kan toch niet!
Zij denken op hun manier, zij denken er over hoe ze moeten gezond blijven en hoe ze je lichaam in evenwicht moeten houden. 
Is het denken waar u over praat Opa, dan net zoiets als dat van het beukennootje dat deel is van het bewustzijn van de beukenboom?
Juist.
Nou snap ik het een beetje, maar waar komt dan die kennis van mijn droom vandaan Opa?
Die is overal aanwezig en drukt zich op elke plaats en elke wereld anders uit.
Maar waar is dan die plaats Opa, dat is niet altijd hier of waar ik al geweest ben?
Die was wel daar en steeds in en rond jou aanwezig waar je was en steeds bent.
Dat is de “plaats die alles omvat” waar tijd en ruimt één geheel vormen, slechts één punt vormen zonder tijd of ruimte maar toch gelijktijdig alle tijd en alle ruimte bevatten.
Stel je voor dat ik je zou zeggen dat ik een heel mooie film heb op DVD die 2 uur duurt. Als je die echt zou willen zien en beleven, dan zou je jezelf in een zetel moeten zetten en er 2 uur lang moeten naar kijken.
Je zult dan dus 2 uur nodig hebben om dat te doen, maar als opa je die 2 uur film op een schijfje geeft dan is dat tijdloos. Het is maar een DVD, zonder tijd, zonder klank, zonder beeld, pas door hem af te draaien ontstaat er “leven”.
Zo is ook het leven, om er uit te leren en het te beleven moeten we het “levensschijfje” vergeten en het zich laten afspelen in tijd en ruimte. Het schijfje zelf is dan schijnbaar verdwenen en is veranderd in een tijd waarin zich gebeurtenis na gebeurtenis afspeelt, zonder dat we het geheel nog kunnen overzien.
Dat is net zoiets als dromen eigenlijk Opa, dat gaat ook als een soort film.
Ja inderdaad, we gaan dan met onze geest en gevoelens op in de film en “beleven” alles als een werkelijkheid, zonder te beseffen dat het een illusie is maar ondanks dat toch een vorm van werkelijkheid, want alles komt van dat schijfje zonder tijd en ruimte.Als we dan volledig opgaan in de film, dan vergeten we al het andere, we herinneren ons niets meer van een schijfje, van een opa en zelfs van onze boertjes en zusjes, die samen met ons naar het scherm aan het kijken zijn. Maar als dan even je mama of papa je wat zouden vragen, zou je plots de film vergeten en weer weten dat je een papa, mama en broers en zusjes hebt. Zo werkt dat dus ongeveer in ons leven.

Opa, toen ik het boek van Jonathan Livingstone de zeemeeuw las, dacht ik ook; wat hij in zijn leven beleeft en bereikt heeft is heel veel, zou je echt alle klassen in 1 leven kunnen doorlopen?
Ik denk van wel, want er zijn ook klassen op andere werelden en met die kennis en ervaring kun je hier sneller vooruit. Vanwaar dat gevoel anders dat men bij velen vindt dat zij een vreemdeling zijn op deze wereld. Hoe die werelden zijn kunnen we ons hier niet voorstellen omdat we alleen maar deze wereld of universum kennen. Alles wat we vanuit onze eeuwige kern of gevoel weten, vertaalt of vervormt zich tot beelden en kennisvormen van de wereld waarin we nu leven en mogen we dus ook nooit “letterlijk” interpreteren.

Ja, dat is waar, maar jezelf  in gedachte verplaatsen ... dat lijkt me een heel moeilijk ding hoor maar dat hoeft niet naar plaatsen te zijn zolang je dat in andermans hart en gevoel kan. Zou het niet allemaal daarom draaien Opa?

Dat is inderdaad de belangrijkste les die de mensheid moet leren, maar wat de schrijver bedoelde was dat Jonathan zich kon verplaatsen met zijn gedachten NA zijn fysieke dood en dus niet met dit grof stoffelijk lichaam, maar NA zijn fysieke dood en “geestelijke” wederkomst, verscheen hij met het lichaam van “ginder” onder een vorm die hier waarneembaar was.
Misschien heeft Richard Bach, de auteur dat niet zo duidelijk naar voren gebracht.
In het verhaal van Jonathan kenden die andere meeuwen hem van voor zijn dood, hij was dus op gevoelsniveau waarneembaar. Dat hoeft niet stoffelijk te zijn geweest toch Opa, maar dat was vast te moeilijk uit te leggen in het boek.
Je kunt het vergelijken met de passages uit het evangelie waar men eerst Jezus na de verrijzenis nog niet kon herkennen en later Maria Magdalena die het dichtst bij hem stond op gevoelsniveau hem wel herkende. Het is hetzelfde principe, of de feiten exact waar zijn of niet is niet van belang.
Het ging dus om het gevoels waarnemen dan Opa?
Gevoel maakte die waarneming gemakkelijker, maar Jezus projecteerde zijn beeld zo sterk dat iedereen de indruk kreeg hem fysiek waar te nemen. Op een bepaald moment raken de verschillende “werelden” elkaar zo dicht dat er geen onderscheid meer te merken is door de gewone mens. De auteur moet ook met die ideeën gezeten hebben.
Het is een vorm van bewustzijn toch Opa, om zoiets te kunnen waarnemen met je gevoel?
Ja, maar het bewustzijn van een figuur als Jezus kan zo sterk geweest zijn dat hij zijn “beeld” in de anderen kon projecteren, zonder dat zij normaal zelf in staat zouden zijn geweest om hem met hun eigen vermogens alleen waar te nemen.
In het begin konden alleen de meeuwen die ook anders waren hem zien en horen!
Je bent er!
Ik denk Opa dat als jezelf bewuster bent, dat je dan  meer open staat voor die dingen en daardoor ook sneller kan groeien.
Exact, ik weet wel waarom ik je dat boek heb aangeraden.
Waarom dan Opa, vertel eens...
Omdat je er al heel wat nieuwe inzichten hebt mee opgedaan. Hoe had ik deze dingen aan je kunnen uitleggen als je niet eerst het boek had gelezen.
Maar lieve Opa, ik wist dit toch al!
Wat? Sloebertje!
Dat komt door met u te praten opa en zelf heel goed luisteren en ervaren…

Dank u wel opa, voor dit fijne gesprek en mooie verhaal en dat mijn vriendjes nu ook dingen mogen vragen aan u!
*meld je hiervoor aan bij het Spiritueel Sprookjesboekforum
*
copyright lucia
 

 
jonathan_seagull
'Jonathan de zeemeeuw' is een boek over vrijheid, dromen en bewustzijn
Het is het verhaal van een jonge zeemeeuw die het aandurft om buiten de gebaande paden te treden. Hij neemt risico, valt en staat weer op, probeert, mislukt, probeert opnieuw en overwint!
Gedreven door een innerlijk verlangen naar vrijheid en perfectie speelt hij met regels en wetten die als vaststaand aanvaard werden door de groep, de vlucht.
 

Niet uit verzet of tegendraadsheid, maar enkel uit verlangen naar de vrijheid om te kunnen zijn wie hij werkelijk is! Enkel uit het plezier dat het geeft wanneer je iets 'helemaal' doet, los van kunstmatige beperkingen.Het plezier van vrijheid!
En uiteindelijk, wanneer hij zelf volop in die duur bevochten vrijheid staat,
gaat hij deze uitdragen aan de anderen, hij wil hun laten delen in zijn geluk..
Hen opwekken en aansporen om zich niet door 'gewoonte',
angst of groepsdruk te laten gevangen nemen.
Vrijheid is niet iets wat anderen je kunnen geven.
Vrijheid is de natuurlijke zijnsvorm voor een meeuw en voor een mens!

Uiteindelijk ontdekt Jonathan het meest waardevolle van Alles:
iets dat meer betekent dan vliegen, maar wat gelijk ook het moeilijkst is:
” DE KUNST OM ANDEREN LIEF TE HEBBEN ALS JEZELF!”
 Opgedragen door de schrijver aan de "Jonathan" die in ons ALLEMAAL leeft!

ISBN-13: 9789060102725

 

Commentaren

Dat is een moelijke opdracht...met sommige "anderen" heel moeilijk.
Mooi weergegeven; ik vond het zeer aangenaam en boeiend gebracht!
Lieve groetjes,

Gepost door: Mythoske | 16-04-08

De commentaren zijn gesloten.